Nie jest sztuką powtarzać, że dramaturgia Szekspira jest niewyczerpanym źródłem inspiracji dla twórców teatru i wciąż prowokuje powstawanie nowych odczytań. Sztuką jest znaleźć takie narzędzia inscenizacji dramatu Szekspira, żeby perypetie jego bohaterów były dla publiczności tak przejmujące, jak historie osób im współczesnych i bliskich. Udało się to Pameli Leończyk, która we współpracy z dramaturżką Darią Sobik stworzyła spektakl na podstawie sztuki, która – choć mniej popularna niż Hamlet czy Makbet – pozwala w zniuansowany sposób opowiadać o współczesności i ich delikatnej materii relacji międzyludzkich. 

W centrum Opowieści zimowej znajduje się rodzina w kryzysie. Kryzys ten jest wywołany przez zazdrość króla Leontesa wobec jego żony Hermiony (w tych rolach znakomici aktorzy Teatru Powszechnego – Grzegorz Artman i Karolina Adamczyk), która to zazdrość staje się niszczycielską siłą naruszającą fundamenty ich relacji. Leończyk i Sobik postanowiły w swoim spektaklu nawiązać do współczesnej „kultury terapii”, której narzędzia znacznie spopularyzowały się w ostatnich latach. Szekspirowscy bohaterowie zostają postawieni w sytuacji, w której muszą skonfrontować się ze swoją przeszłością, zrozumieć swoje zachowania i wykonać emocjonalną pracę na rzecz relacji, których rozkładu doświadczają. 

Spektakl otrzymał główną nagrodę (Złotego Yoricka) oraz Nagrodę „Księga Prospera” przyznawaną przez Polskie Towarzystwo Szekspirowskie podczas 29. Festiwalu Szekspirowskiego w 2025 roku. Jury doceniając wprowadzenie współczesnego tematu do sztuki Szekspira, a także aktorstwo, materiały wideo i muzykę w spektaklu, w uzasadnieniu nazwało pracę Leończyk „wybitnym wydarzeniem teatralnym”.

---

W spektaklu wykorzystywane są światła stroboskopowe.

---

Fot. HaWa