Festiwal Boska Komedia

Organizowany przez Teatr Łaźnia Nowa i Krakowskie Biuro Festiwalowe Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia to wielkie święto sceny - konkurs przedstawień, showcase oraz przegląd prapremier i debiutów w jednym! Po raz pierwszy zawładnął deskami krakowskich scen w grudniu 2008 roku. Od tego czasu stanowi jedno z najważniejszych wydarzeń w polskim kalendarzu teatralnym. Festiwal daje możliwość zobaczenia najważniejszych przedstawień z całego kraju w przeciągu zaledwie 10 dni, dla twórców stanowi zaś okazję tak do zaprezentowania swoich artystycznych działań, jak również ich omówienia z zagranicznymi krytykami i producentami. Najgorętsza część festiwalu – Polski Konkurs INFERNO, to rywalizacja najbardziej prowokujących i ekscytujących tytułów minionego sezonu. Wyselekcjonowane spektakle walczą w niej o nagrodę Boskiego Komedianta i 50 tysięcy złotych, ufundowane przez Prezydenta Miasta Krakowa, prof. Jacka Majchrowskiego. Przyznawane są również nagrody indywidualne dla twórców, finansowane przez prof. Małgorzatę Omilanowską, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Wyboru laureatów dokonuje międzynarodowe jury, składające się z dyrektorów światowych festiwali. W sekcji PARADISO prezentują się młodzi, nieodkryci bądź jeszcze niedocenieni twórcy, natomiast PURGATORIO to spektakle spięte klamrą wiodącej myśli, szczególnie interesującej polski teatr w danym sezonie. Boska Komedia to jednak nie tylko polski teatr. Rokrocznie gościmy filozofów, teoretyków teatru, dziennikarzy i krytyków, będących naszymi specjalistami i panelistami podczas wydarzeń towarzyszących. Centrum festiwalowe, mieszczące się w Bunkrze Sztuki, to co roku tętniące życiem miejsce spotkań i dyskusji ludzi teatru. To właśnie dyskusja i dialog są słowami-kluczami festiwalu i jego wiodącą ideą. Boska Komedia to przestrzeń teatralnego przymierza, w której ścieranie estetyk i artystyczna konfrontacja nigdy nie przebiegają bez szacunku i chęci wzajemnego poznania.

Teatr Powszechny im. Zygmunta Hubnera w Warszawie

Teatr Powszechny działa od 1944 otwarty z inicjatywy Jana Mrozińskiego jeszcze dalej pod nazwą Teatr Popularny. W pierwszych latach Teatr Powszechny był miejscem pracy dla wielu przedwojennych aktorów. Od początku grano największych twórców światowej literatury takich jak Gabrielę Zapolską, Karola Dickensa czy Szekspira. W końcu lat 50. rozpoczął się okres odnowy, przełomowa okazała się premiera spektaklu Wojna i pokój. Gwiazdą teatru był niewątpliwie Adam Hanuszkiewicz. W 1975 dyrektorem teatru został Zygmunt Hübner, wybitny aktor i reżyser skoncentrował wokół sceny najlepszych ówcześnie aktorów m. in. Janusza Gajosa i Krystynę Jandę. Od września 2011 roku dyrekcję teatru obejmuje Robert Gliński. Podstawą jego programu artystycznego jest rozmowa o współczesności. W 2014 roku dyrektorem został Paweł Łysak, a jego zastępcą Paweł Sztarbowski. Zgodnie z misją - „teatr, który się wtrąca” wystawia spektakle czołówki polskich reżyserów, a także jest otwarty na wszelkie wydarzenia edukacyjno-animacyjne, takie jak: warsztaty, spotkania z twórcami, debaty, panele dyskusyjne, performanse, koncerty, wystawy i happeningi. Współpracuje z lokalnymi organizacjami pozarządowymi i stara się włączać do uczestnictwa w kulturze jak najszersze grono widzów. Teatr Powszechny chce być dostępny dla każdego widza, który gotowy jest na krytyczne myślenie, zmianę społeczną i „kulturalny ferment”.

Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie

Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie to jedna z najstarszych (1781) publicznych scen w Polsce. Jego artystyczną renomę współtworzyli Tadeusz Kantor, Jerzy Grotowski, Zygmunt Hübner, Konrad Swinarski, Jerzy Jarocki, Jerzy Grzegorzewski, Krystian Lupa czy Andrzej Wajda. Od stycznia 2013 roku dyrektorem jest Jan Klata. Repertuar Starego wyznaczają inscenizacje tekstów współczesnych i reinterpretacje klasyki dokonywane pod szyldem festiwalu re_wizje.

Obszar eksperymentów artystycznych wyznaczają warsztaty, pokazy wideo, słuchowiska, spotkania z twórcami oraz koncerty, wystawy i instalacje. Od 2009 roku Stary Teatr współtworzy prestiżową międzynarodową sieć Mitos21:European Theatre Network.

Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie

Otoczony legendą, działający nieprzerwanie od 1893 r. Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie mieści się w gmachu zaliczanym do najcenniejszych zabytków architektury teatralnej w Europie - na frontonie widnieje napis: „Kraków narodowej sztuce”, a jego najsłynniejszymi ozdobami są kurtyna Henryka Siemiradzkiego oraz garderoba wielkiego aktora Ludwika Solskiego. Od swych początków Teatr pełnił funkcję sceny narodowej i był miejscem narodzin współczesnej polskiej reżyserii, scenografii i aktorstwa. Obecny repertuar potwierdza znakomitą tradycję i wyjątkową rolę Teatru. Prezentowane są tu dzieła rodzime i światowe, klasyczne i współczesne. Od 2012 roku w strukturach Teatru funkcjonuje Małopolski Ogród Sztuki - multimedialny ośrodek kultury. Teatr im. Juliusza Słowackiego - jest miejscem prestiżowych wydarzeń kulturalnych, międzynarodowych spotkań i konferencji - zajmuje ważne miejsce w kulturze miasta i kraju.

Teatr Polski w Bydgoszczy

Teatr Polski w Bydgoszczy jest publicznym teatrem instytucjonalnym. Od września 2014 prowadzi go duet Paweł Wodziński/Bartek Frąckowiak. Wraz z grupą kuratorów proponują teatr otwarty na rozmaite dyscypliny, kierunki myślenia, obszary tematyczne. Jednym z podstawowych założeń programowych teatru jest formuła przekroczenia: dziedzin, gatunków, barier (także tych pomiędzy sceną a widownią). Ważnym elementem działań jest poszukiwanie, nazywanie i omawianie nowych dramaturgii w teatrze, tańcu i projektach interdyscyplinarnych. Nowe dramaturgie tworzą także trzon  programu Festiwalu Prapremier.

Twórcy spektaklu: Dybuk, Sceny Dantejskie #9

Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego

Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach jest największą i najważniejszą sceną teatralną na Górnym Śląsku. Prezentuje dorobek polskiej i światowej literatury, zarówno klasycznej, jak i współczesnej. W sezonie na publiczność w każdym miesiącu czeka ponad 30 różnych propozycji: spektakli, koncertów, debat, wystaw, pokazów, warsztatów czy spotkań. W Katowicach odbywa się cykl Europa w Śląskim, podczas którego swoje spektakle pokazują najlepsi twórcy z europejskich scen. Katowicki teatr jest także współorganizatorem m.in. Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje”, Festiwalu Nowej Scenografii czy Śląskiego Laboratorium Pedagogiki Teatru. Od 2013 roku realizowany jest tu także innowacyjny projekt „KatoDebiut”, który zakłada realizację profesjonalnego przedstawienia teatralnego przez debiutujących twórców.

Twórcy spektaklu: Wesele , ScenyDantejskie #14

TR Warszawa

TR Warszawa to od ponad dziesięciu lat jeden z najpopularniejszych teatrów w Polsce. Uważany za nowoczesny teatr otwarty na nowe idee, równocześnie kultywujący najlepsze teatralne tradycje. TR Warszawa jako pierwszy w Polsce stworzył w teatrze przestrzeń dla otwartych prób czytanych nowej dramaturgii, koncertów, odczytów, wystaw, debat, przeglądów filmowych, akcji artystycznych i edukacji muzycznej, stając się wzorem teatru otwartego. Wysoką pozycję teatru wśród młodych teatrów europejskich potwierdzają nagrody przyznane na festiwalach krajowych i międzynarodowych.

Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej w Gdyni

Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej w Gdyni działa od 18 maja 1958 roku i niemal od początku swojego istnienia jest jedną z najważniejszych instytucji kulturalnych regionu. Znajduje się w atrakcyjnie turystycznie położonym mieście, tuż nad samym morzem. Gdynia jest jednym z najlepiej rozwiniętych biznesowo miast w kraju, nowoczesnym ośrodkiem gospodarki morskiej, handlu międzynarodowego, nauki, kultury i turystyki. To miasto ludzi przedsiębiorczych, aktywnych i odważnych.

Teatr Muzyczny w ciągu 58 lat istnienia przygotował ponad 330 premier: musicali, operetek, spektakli muzycznych, baletowych, kabaretowych, bajek, koncertów i spektakli kameralnych. W historii polskiego teatru zapisał się między innymi, dzięki takim tytułom jak: Jesus Christ Superstar, Skrzypek na dachu, Les Miserables, Evita, Hair, Chicago, Lalka czy Shrek stając się tym samym kulturalną wizytówką Pomorza rozpoznawalną w całym kraju.

Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi

Najstarszy łódzki teatr, spadkobierca blisko 130-letniej tradycji polskiej sceny w Łodzi. Zanim zyskał obecną nazwę , znany był jako Teatr Polski, Teatr Miejski i powtórnie Polski.

Właściwie wszyscy najwybitniejsi twórcy – legendy polskiego teatru (np. Andrzej Łapicki, Aleksander Bardini, Jadwiga Chojnacka, Jacek Woszczerowicz, Zofia Mrozowska, Barbara Fijewska, Hanna Skarżanka, Bronisław Pawlik, Barbara Krafftówna, Władysław Hańcza, Emil Karewicz, Janusz Gajos) mieli i mają w swojej biografii „łódzki epizod” związany z Teatrem im. Stefana Jaracza.

Z tego zespołu wyszli także najwięksi polscy reżyserzy – Kazimierz Dejmek, Lidia Zamkow, Janusz Warmiński, Jerzy Grzegorzewski. Obecnie Teatr jest Instytucją Kultury Samorządu Województwa Łódzkiego  i największym teatrem dramatycznym w Polsce. 

Od lat znakiem rozpoznawczym „Jaracza” jest rozmowa o współczesności, o sprawach najważniejszych, o elementarnych potrzebach – miłości, wolności, przynależności. Teatr staje się forum dyskusyjnym o wartościach, postawach, poglądach, sposobach postrzegania świata i kształtowania jego wizji. W repertuarze nie brak zarówno wybitnych dzieł klasyki polskiej i światowej, jak i najciekawszych, nie unikających trudnych tematów propozycji dramaturgii współczesnej.

Od lat Teatr zajmuje znaczące miejsce na mapie teatralnej Polski, czego dowodem są nagrody oraz wyróżnienia zdobyte na prestiżowych festiwalach, także zagranicznych, oraz uznanie krytyki i sympatia widzów. 

Od września 2015 roku, wraz ze zmianą dyrekcji artystycznej, teatr  zapisuje  nową kartę w swojej historii. Wśród realizatorów następuje wyraźna zmiana pokoleniowa. Do głosu dochodzą młodzi artyści, którzy prezentują własną wizję nowoczesnego teatru, odpowiadającą ich postrzeganiu świata, wrażliwości i doświadczeniu.

Twórcy spektaklu: Komediant, Sceny Dantejskie #18

Cloud Theatre - Teatr w chmurze

Cloud Theater – teatr w chmurze – to nowoczesna organizacja, która zrzesza artystów wielu mediów w celu tworzenia artystycznego przekazu. Kondensuje potencjał twórczy ludzkiej i technologicznej chmury i poszukuje w niej nowych środków artystycznego wyrazu. Twórcy dostrzegają początki inteligencji w technologicznej ewolucji świata, który stworzyli i nadają jej prawo do życia. Tworzą harmonijne połączenie pomiędzy Biologią a Technologią i z tej materii tworzą unikalne doświadczenie teatru. Sprawiają, że w ich rękach technologia jest Istotą.

Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki

Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku jest jedyną tego typu placówką w województwie podlaskim. Największa scena Teatru ugości nawet 500 widzów. W repertuarze Teatru znajdziemy propozycje zarówno dla Widzów o wysokich wymaganiach artystycznych, poruszające problemy współczesnego świata i człowieka, jak i poszukujących humoru oraz rozrywki na dobrym poziomie.Teatr Dramatyczny ma również ofertę dla Młodych Widzów: adaptacje klasycznych pozycji literatury dla dzieci oraz inscenizacje współczesnych bajek. Teatr prowadzi liczne działania edukacyjne: skierowane do dzieci, młodzieży oraz dorosłych: warsztaty teatralne, „Bajkowe Poranki” oraz „Lato w Teatrze”. Teatr Dramatyczny kreuje też nowe zjawiska w przestrzeni kulturalnej Podlasia. W 2013 roku powołano Scenę Inicjatyw Artystycznych, otwartą na propozycje naszych aktorów, realizatorów i pracowni artystycznych. Od 2015 roku w Teatrze działa Scena PracOFFnia. W jej ramach swoje realizacje prezentują niezależni i aktywni twórcy.

 

Teatr Stary w Lublinie

fot. Dorota Awiorko

TEATR STARY w Lublinie mieści się w jednym z najstarszych, bo wzniesionym w 1822 r., budynków teatralnych w Polsce. Jego repertuar tworzą głównie wydarzenia gościnne: spektakle, koncerty, projekcje filmowe, debaty o kulturze oraz przedstawienia i warsztaty dla dzieci. Teatr Stary bywa także inicjatorem i producentem spektakli i koncertów. Niemal co wieczór otwarty dla widzów, Teatr jest miejscem żywym i tętniącym kulturą. Jako zabytek, jest również dostępny dla zwiedzających.

W 2013 roku Teatr Stary zamówił i wyprodukował koncert Włodka Pawlika „Wieczorem” do wierszy Józefa Czechowicza, z udziałem m.in. Doroty Miśkiewicz i Kuby Badacha. Pierwszym spektaklem teatralnym napisanym dla Teatru Starego i wyreżyserowanym w nim premierowo  była „Machia” Juliusza Machulskiego z Adamem Ferencym i Piotrem Głowackim w rolach głównych (premiera 4 maja 2014). W 2015 r. Teatr Stary, z okazji 70-lecia reżysera oraz 45-lecia jego pracy twórczej, wyprodukował spektakl „Czas kobiety” Leszka Mądzika z udziałem Anny Marii Jopek. Najnowsza oryginalna produkcja Teatru Starego, „Boogie Street”, oparta na „Księdze tęsknoty” Leonarda Cohena, miała premierę 24 września 2016 r. 

Teatr Polski w Poznaniu

Najstarszy teatr w Polsce, działający nieprzerwanie od roku 1875. Jego budowa została sfinansowana ze składek Polaków żyjących pod zaborami, co na elewacji upamiętnia napis „Naród sobie”. Budynek został zaprojektowany przez Stanisława Hebanowskiego, w jego formie widać inspiracje włoskim renesansem. Na jego scenie występowali m.in. Helena Modrzejewska, Gabriela Zapolska, Stefan Jaracz, Władysław Hańcza. Gmach przetrwał ostatnią wojnę i wznowił działalność w marcu 1945 roku. 

Twórcy spektaklu: Drugi spektakl, Sceny Dantejskie #7

Teatr im. H.Ch. Andersena w Lublinie

Teatr im. Ch. H. Andersena w Lublinie jest jednym z dwudziestu pięciu teatrów lalkowych w Polsce. Działając w szerokim spektrum teatralnym, używa na swej scenie lalek, masek, tańca i pantomimy, dobierając środki do teatralnego tematu. Jego 60-letnia historia pełna jest oryginalnych spektakli, które pozostają w pamięci najmłodszej i dorosłej widowni.

Do realizacji spektakli w naszym teatrze zapraszani są zarówno uznani twórcy z kraju i zagranicy, jak też debiutanci, którzy dopiero zaczynają karierę teatralną – reżyserzy, scenografowie, kompozytorzy, choreografowie, tancerze... Wśród artystów zagranicznych gościliśmy Evę Farkasovą i Stanisława Stasko (Słowacja), MirkęValentikovą (Czechy) Marka Pitmana i Shaun’a Myatta (Wielka Brytania), Giedre Brazyte (Litwa) czy Zeky’ego Tuzuna (Turcja) Jack Timmermans (Holland), Amir Genislaw (Israel).

Od września 2016 siedziba Teatru Andersena mieści się w Centrum Spotkania Kultur w Lublinie. 

Twórcy spektaklu: Wesele, Sceny Dantejskie #19

The Mladinsko Theatre

Założony w 1955 roku jako pierwszy profesjonalny teatr dla dzieci i młodzieży w Słowenii. W latach osiemdziesiątych przeszedł restrukturyzację i przekształcił się w interdyscyplinarny teatr i ośrodek teatralnych poszukiwań, zwłaszcza jeśli idzie o politycznie subwersywne tematy. Obecnie słynie z innowacyjnej poetyki pokazywanych tu projektów rozmaitych młodych reżyserów i niespotykanej energii jego zespołu artystycznego, opartego o metody i podejście Petera Brooka do aktorstwa, która nie ma nic wspólnego z hierarchicznym gwiazdorskim systemem, ale bazuje na rodzaju aktorskiego laboratorium, gdzie łączy się indywidualne zdolności z działaniami i talentami całego zespołu.

Spektakle Mladinsko Theatre adresują uniwersalne paradoksy współczesnej cywilizacji, a jego program problematyzuje nowe czasy i przestrzenie. Mladinsko kontynuuje prace nad nowymi teatralnymi praktykami, nowymi wizualnymi paradygmatami i perspektywami spojrzenia na klasykę, jak również modernizm i postmodernizm. W Mladinsko Theatre aktorzy, reżyserzy, choreografowie, scenografowie i muzycy pracują wspólnie oraz razem rozwijają projekty, podejmując ryzyko ustanowienia nowego rodzaju widza, poprzez ich działania i artystyczne gesty. 

Teatr Mumerus

Stowarzyszenie Teatr Mumerus powstało w r. 1999 w Krakowie. Skupia profesjonalnych twórców: aktorów, reżyserów, scenografów, muzyków i literatów.

Celem działania Teatru Mumerus jest rzeczywiste poszukiwanie nowych form teatralnych, łączenie Teatru z innych sztukami oraz poszukiwanie nowych przestrzeni społecznych dla istnienia teatru. Stowarzyszenie programowo realizuje tylko rzeczy nowe, ryzykowne – starając się w ten sposób nawiązać do tradycji awangardy teatralnej. Również programowo Stowarzyszenie nie realizuje jakichkolwiek rzeczy będących przedmiotem wszelakich mód kulturalnych.

Od 2001 roku Teatr Mumerus przedstawia swoje spektakle głównie w Teatrze Zależnym Politechniki Krakowskiej mieszczącym się w zabytkowej piwnicy przy ul. Kanoniczej w Krakowie. Ponadto Teatr prezentował i prezentuje swoje produkcje w tak różnych przestrzeniach jak: ulice i place miast, wzgórza nad Atlantykiem, ogrody, zabytkowe dziedzińce, więzienia, bunkry, różne sale teatralne.  Teatr występował w wielu miastach w Polsce, a także w Europie (Austria, Czechy, Dania, Francja, Litwa, Niemcy, Portugalia, Rosja, Ukraina).

Stowarzyszenie zrealizowało do tej pory 18 premier opierając się głównie na oryginalnych źródłach - między innymi: na pierwszej polskiej encyklopedii z XVII wieku ("Mumerus" wg "Nowych Aten" Benedykta Chmielowskiego), niemym kinie ("Podróż na Księzyc" wg George Meliesa), barokowych przewodnikach po zaświatach i rozkładach jazdy ("Piekło - Niebo"), malarstwie ("Cyrki i ceremonie" wg malarstwa Witolda Wojtkiewicza, "Cyrki i ceremonie" wg Petera Bruegela), literaturze jarmarcznej ("Jarmark cudów"), a także na utworach Franza Kafki, Alfreda Jarry, Bolesława Leśmiana Bruno Schulza i Jonathana Swifta.  

Twórcy spektaklu: Stół z powyłamywanymi nogami

Early Morning Opera

Early Morning Opera (EMO) to łącząca w sobie wiele dyscyplin, przestrzeń-laboratorium skupiająca się na eksplorowaniu możliwości nowych technologii i żywym kontakcie z publicznością. Celem działań EMO jest wykreowanie niepowtarzalnego i nie poddającego się klasyfikacji doświadczenia, które stanowi wyraz zainteresowań Artystycznego Dyrektora tego miejsca - Larsa Jana (progresywny aktywizm). EMO skupia się na budowaniu złożonych konstelacji idei, zaprzęgając do tego procesu język i inne media po to, by udowodnić wartość niezapośredniczonego przeżycia „na żywo” w silnie zmediatyzowanym świecie. Od czasu zaprezentowania pierwszej pracy (2004), EMO przekształciło się w  twórczy konglomerat i miejsce spotkań wielu artystów, łączących w swoich pracach takie dziedziny i pola sztuki jak - wizualizacje, architektura, neuro-kognitywizm czy paleontologia klimatu.

Powstające w wieloletnim procesie, projekty EMO są jedyne w swoim rodzaju. Ich różnorodność wynika z otwartej i przepuszczalnej struktury laboratorium, która otwiera się na ludzi spoza środowiska sztuki, jest gotowa na eksperymentalny i procesualny charakter sztuki wyrażający się w maksymach: Sztuka to Projekt Badawczy, Performance to Laboratorium. Cechą charakterystyczną pracy EMO jest zintegrowane i ekspresyjne wykorzystywanie współczesnych technologii. W związku z estetyczną i formalną różnorodnością projektów EMO, artyści prezentowali swoje prace w licznych muzeach, galeriach, centrach mediowych, teatrach i podczas festiwalów filmowych m.in. w Whitney Museum, na Sundance Film Festival, na Under the Radar Festival, na EMPAC, REDCAT, PICA TBA Festival i na BAM Next Wave Festival.

Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. Ludwika Solskiego w Krakowie

Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. L. Solskiego w Krakowie została założona w 1946 roku przez Juliusza Osterwę. Obecnie PWST kształci studentów w ramach jednolitych stacjonarnych studiów magisterskich, które na kierunku aktorstwo trwają 9.semestrów, a na kierunku reżyseria 10 semestrów. Posiada 5 wydziałów: Wydział Aktorski i Wydział Reżyserii Dramatu w Krakowie, Wydział Aktorski i Wydział Lalkarski w Filii we Wrocławiu oraz Wydział Teatru Tańca w Bytomiu. Filia PWST we Wrocławiu prowadzi również kształcenie w ramach Podyplomowego Studium Reżyserii Teatru Dzieci i Młodzieży. PWST im. L. Solskiego od początku swego istnienia zapewnia ciągłość polskiej sztuki aktorskiej. O specyfice krakowskiej Uczelni decyduje również jej bliski związek z teatrami krakowskimi.

Teatr Ludowy

Teatr Ludowy jest jednym z najmłodszych teatrów Krakowa. Otwarty został w 1955 roku a pierwszą premierą byli Krakowiacy i górale Wojciecha Bogusławskiego. Od 2005 roku Teatr Ludowy prowadzi Jacek Strama. Proponowany obecnie przez teatr repertuar to współczesna dramaturgia europejska, współcześnie interpretowana klasyka oraz dobrze skrojona komedia.

Twórcy spektaklu: Sekretne życie Friedmanów

Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza, wydział lalkarski w Białymstoku

Wydział Sztuki Lalkarskiej jest wydziałem zamiejscowym z siedzibą w Białymstoku. Powstał w 1975 roku, kiedy Rektorem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej (ówczesna nazwa Uczelni) był prof. Tadeusz Łomnicki. Początkowo był to Wydział Lalkarski. Pierwszym jego dziekanem został Jan Wilkowski – jeden z najznakomitszych lalkarzy polskich okresu powojennego, aktor i reżyser, twórca wielkich spektakli polskiego lalkarstwa. W 1980 roku w Białymstoku powstał Wydział Reżyserii Teatru Lalek. W początku lat 90. obydwa wydziały przekształcono w jeden Wydział Sztuki Lalkarskiej, z dwoma kierunkami: aktorskim i reżyserskim. Wydział Sztuki Lalkarskiej mieści się w centrum Białegostoku. W kompleksie przy ul. Sienkiewicza 14 ma swoją siedzibę Teatr Szkolny, noszący od 1999 roku imię Jana Wilkowskiego.

Teatr KTO

Teatr KTO powstał w 1977 roku, a swoją działalność zainaugurował spektaklem "Ogród rozkoszy". Pierwszych dziesięć zamkniętych pokazów obejrzało kilkuset widzów; po ocenzurowaniu ponad rok później – niemal 3 tysiące w Krakowie i różnych miastach Polski.  W 37. sezonie Teatru KTO statystyki wyglądają zgoła inaczej: ponad trzydzieści (z widowiskami okazjonalnymi ponad 50) tytułów zarówno tych na scenie jak i na ulicy obejrzało w Polsce i na świecie około 2.000.000 widzów. Teatr gościł w blisko 250 miastach w ponad 40 krajach na 5 kontynentach. W trakcie ponad 180 zagranicznych podróży Teatr KTO odwiedził Kolumbię, Meksyk, Brazylię, Kostarykę, Tunezję, Iran, USA, Koreę Południową i niemal wszystkie kraje  Europy. Brał udział w prestiżowych festiwalach m. in. w Seulu, Bogocie, Nowym Jorku, Sankt Petersburgu, Berlinie, Wiedniu, Pradze, Tiranie, Edynburgu, Mińsku i Kijowie. Teatr KTO jest organizatorem 27 edycji Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Ulicznych w Krakowie, a także realizatorem krakowskich projektów artystycznych - Noc Teatrów i Noc Poezji. Od 1 stycznia 2005 roku krakowski Teatr KTO jest Teatrem Miejskim. Przez 38 lat niezmiennie dyrektorem Teatru KTO jest Jerzy Zoń.

Twórcy spektaklu: Chór sierot

Teatr Bagatela im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego

Teatr „Bagatela” im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w sezonie 2016/2017 obchodzi 97-lecie istnienia. Od 1919 roku róg ulic Karmelickiej i Krupniczej jest stałym punktem na kulturalnej mapie Krakowa. Począwszy od przedwojennego teatru rewiowego na – jak chcieli założyciel Marian Dąbrowski i ojciec chrzestny Boy-Żeleński – paryską miarę, poprzez powojenną scenę dla dzieci Wesoła Gromadka i Teatr Młodego Widza kierowane przez M. Billiżankę, Teatr Rozmaitości pod dyrekcją H. Gryglaszewskiej oraz teatr eksperymentalny M. Górkiewicza, po teatr lektur szkolnych lat 80./90. i obecną dwuprofilową „Bagatelę” H.J. Schoena, nasza scena jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych w kraju. Dzięki wiernej publiczności cieszymy się frekwencyjnym rekordem Polski.

Tutaj debiutowali R. Polański, T. Budzisz-Krzyżanowska, O. Łukaszewicz i J. Trela, tu eksperymentowali T. Kantor i K. Lupa, a dziś właśnie tu występują Urszula Grabowska i Magdalena Walach oraz wielu innych utalentowanych aktorów.

Trzynasty sezon rozpoczęła otwarta w 2004 kameralna Scena na Sarego 7, w której dwóch salach, Czarnej i Stiukowej, wystawiane są dramaty Shakespeare’a i Czechowa czy adaptacje Dostojewskiego, ale przede wszystkim dramaturgia współczesna, w tym „Pitawal – historie kryminalne Krakowa w piosenkach”. Tutaj również realizowany jest cykl Laboratorium Młodej Reżyserii. To budynek z historią: przed II wojną mieścił Kasyno Oficerów Wojska Polskiego Wyznania Mojżeszowego, zwane „Obywatelskim”, i lożę masońską „Przesąd Odrzucony”, po 1945 zaś magazyny i drukarnię Muzeum Etnograficznego oraz magazyny Teatru Cricot 2 i Cricoteki. 

Teatr Figur

Te­atr Fi­gur Kraków  został  założony w 2007 roku przez Dagmarę Żabską i Agatę Wilam jako objazdowy, niezależny teatr lalek.

TFK pokazuje swoje spektakle w Krakowie, na zaprzyjaźnionych scenach, na najważniejszych festiwalach sztuki lalkarskiej i w najmniejszych ośrodkach kultury w Polsce i na świecie (w Waszyngtonie, Moskwie, Bielsku-Białej, Okulicach, Psarach, Bagdadzie, Seulu, Podłężu i in.). Głównym obszarem zainteresowań zespołu jest teatr cieni, teatr dla dzieci i sztuka społeczna. W ciągu 9 lat działalności zrealizował kilkanaście spektakli w technikach teatru cieni, stając się niewątpliwym specjalistą w tej dziedzinie. W 2016 roku TFK powołał scenę dla najmłodszych – Teatr Figurki. Spektakle dla dzieci grane są w języku polskim, angielskim, niemieckim i rosyjskim.

 

Twórcy spektaklu: Huljet huljet

Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, TV i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

Twórcy spektaklu: Maria Stuart

Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. L. Solskiego w Krakowie, Filia we Wrocławiu

Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. L. Solskiego w Krakowie została założona w 1946 roku przez Juliusza Osterwę. Obecnie PWST kształci studentów w ramach jednolitych stacjonarnych studiów magisterskich, które na kierunku aktorstwo trwają 9.semestrów, a na kierunku reżyseria 10 semestrów. Posiada 5 wydziałów: Wydział Aktorski i Wydział Reżyserii Dramatu w Krakowie, Wydział Aktorski i Wydział Lalkarski w Filii we Wrocławiu oraz Wydział Teatru Tańca w Bytomiu. Filia PWST we Wrocławiu prowadzi również kształcenie w ramach Podyplomowego Studium Reżyserii Teatru Dzieci i Młodzieży. PWST im. L. Solskiego od początku swego istnienia zapewnia ciągłość polskiej sztuki aktorskiej.

Twórcy spektaklu: Orlando

Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu

Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu powstał jako miejski teatr w 1957 roku. Obecnie publiczność teatru to publika młodzieżowa, szkolna, i indywidualna natomiast w latach 70. była to publika organizowana gdzie zakłady pracy finansowały pracownikom wyjścia do teatru.Sezon 2007/​2008 za­koń­czony zo­stał wy­róż­nie­niem: wie­lo­letnie sta­rania Teatru Dramatycznego zo­stały do­ce­nione przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, który 12 maja 2008 przy­znał Teatrowi ho­no­rową od­znakę "ZASŁUŻONY DLA KULTURY POLSKIEJ".

Teatr Łaźnia Nowa

Teatr Łaźnia Nowa, to prężnie działający krakowski teatr, mieszczący się w wyremontowanej, postindustrialnej przestrzeni dawnych hal warsztatów szkolnych Zespołu Szkół Mechanicznych w Nowej Hucie. Podczas dziesięciu lat istnienia, Łaźnia Nowa wypracowała solidną markę na polskim rynku teatralnym. Wykreowała między innymi: Festiwal Teatralny Genius Loci, Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia, i Festiwal Mrożkowski. Teatr nie posiada stałego zespołu, do współpracy zaprasza chętnych aktorów i reżyserów. Dogodne warunki pracy znajdują w nim twórcy uznani, a także ci, którzy jeszcze poszukują własnego języka teatralnego. Spektakle zrealizowali tu m.in.: Michał Borczuch, Łukasz Czuj, Iga Gańczarczyk, Paweł Kamza, Marcin Liber, Paweł Passini, Wiktor Rubin, Monika Strzępka, Marcin Wierzchowski, Paweł Świątek, Weronika Szczawińska, Michał Zadara.
W latach 2005-2015 Łaźnia Nowa wyprodukowała ponad czterdzieści spektakli, sama bądź w koprodukcji z partnerami z całej Polski – Teatrem im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, Teatrem Współczesnym w Szczecinie, Teatrem Dramatycznym w Warszawie Teatrem Montownia i Teatrem Imka. Jej przedstawienia są pokazywane i nagradzane na licznych polskich przeglądach oraz festiwalach teatralnych (Ogólnopolski Festiwal Sztuki Reżyserskiej Interpretacje w Katowicach, Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port w Gdyni, Festiwal Prapremier w Bydgoszczy, Wałbrzyskie Fanaberie Teatralne, Gliwickie Spotkania Teatralne). Łaźniowe spektakle można zobaczyć również za granicą, były już m.in. w Berlinie Madrycie, Meksyku, Singapurze.
Z uwagi na wyjątkową przestrzeń, poddającą się rozmaitym modyfikacjom, (dwie sceny, mogące pomieścić kilkuset widzów, obszerne foyer), w Łaźni Nowej chętnie goszczą najciekawsze spektakle europejskie. Odbywają się w niej również koncerty czołowych wokalistów i zespołów rockowych z kraju i zagranicy. Różnorodna działalność Łaźni Nowej przeczy stereotypom o gorszym charakterze nowohuckiej dzielnicy, w której nie można niczego dokonać. Determinacja, wiara w siłę kreatywną człowieka i bezpośredniość pomogły teatrowi zakorzenić się w nowohuckim pejzażu i pozyskać wiernych widzów, pozwalają też odważnie patrzeć w przyszłość.